آنتی­ژن­های فبرایل و سرم کنترل

آنتی­ژن­های فبرایل انستیتو پاستور ایران سوسپانسیون میکروبی کشته شده­ای است. دارای مواد رنگی و نگهدارنده مناسب که به منظور تشخیص سرمی بعضی از بیماری­های تب­زا (Febrile disease) مانند تیفوئید، پاراتیفوئید(A, B , C)  تیفوس و تب مالت طبق روش­های متداول بین­المللی تهیه و استاندارد گردیده­اند.

تئوری:

عفونت ناشی از سالمونلاها، بروسلاها، پاستورلاها و ریکتزیاها در انسان و حیوان سبب می­گردد تا در سیستم گردش خون آنتی­کرهای اختصاصی معینی بر علیه آن­ها به وجود آید که این آنتی­کرها را می­توان به وسیله سوسپانسیون کشته شده میکروارگانیزمی که سبب ایجاد آن بیماری گردیده (آزمایش ویدال) و یا دارای عامل آنتی­ژنتیکی متشابهند (آزمایش وایل فلیکس) مشخص نمود، لکن تشخیص قطعی نوع بیماری علاوه بر انجام آزمایشات سرولوژیکی و در نظر گرفتن علائم بالینی، مستلزم بررسی اطلاعات دیگری چون کشت خون، کشت مدفوع، شمارش گلبول­های سفیده و غیره است که از بیمار گزارش گردد. بنابراین اگر چه روش­های متداول سرولوژیکی در شناخت نوع بیماری و تعیین شدت عفونت کمک فراوانی به پزشک معالج می­نماید، معهذا دخالت یک سری عوامل شناخته و یا ناشناخته متعدد، ارزیابی نتایج حاصل از این روش که اصطلاحا با "آزمایش رایت و ویدال" معروف است را با اشکالاتی که در ذیل درج گردیده مواجه ساخته است.

الف-مثبت کاذب:

یکی از مهمترین مسائلی که در ازمایشات سرولوژیکی وجود دارد قرابت آنتی­ژنیکی بعضی از میکروارگانیزم­ها با یکدیگر است. به عنوان مثال اغلب در سرم خون مبتلایان به بروسلوز تیتر قابل توجهی از آگلوتینین فرانسیلا (پاستورلا) تولرانس و بعضی از سالمونلاها ایجاد می­گردد. به علاوه واکنش­های جانبی دیگری نیز بین بروسلاها با پروتئوس ولگاریس”OX19، ویبروکلرا و یرسینیاآنتروکلی­تیکا گزارش شده است. جالب این که در بعضی موارد تیتر آگلوتینین موجود بر علیه گونه­های هترولوگ لپتوسپیرها به مراتب از تیتر اگلوتینین عامل سببی خود بیماری بالاتر است.  قرابت آنتی­ژنیکی سالمونلاتیفی با سالمونلاآنتری­تیدیس و بعضی از سالمونلاهای گروه “B” اشکالاتی در بررسی نتایج آزمایشات رایت و ویدال ایجاد می­نماید که استفاده از هر دو آنتی­ژن فلاژلا و سماتیک از یک گروه را الزامی می­کند. همچنین در سرم خون اشخاصی که به عفونت ناشی از پروتئوس مبتلا هستند تیتر قابل توجهی از آنتی­کرهای عامل سببی بیماری تیفوس را می­توان اندازه گرفت.

غالبا دیده شده که در سرم خون بیماران مبتلا به آنفلوآنزا با آنتی­ژن سماتیک گروه “D” سالمونلاها (DO) آگلوتینه می­گردد. در ضمن سرم خون معتادان به قرص خواب­آور و اشخاصی که به بیماری­های مزمن کبدی دچار هستند نیز حساسیت غیر اختصاصی گسترده­ای با آنتی­ژن­های فبرایل مخصوصا سالمونلاها از خود نشان می­دهند. در سرم خون بیماران شفا یافته، کسانی که در مناطق آلوده زندگی می­کنند، ناقلین عامل سببی بیماری و افرادی که با واکسن “T.A.B” و یا منووالانت ضد حصبه واکسینه شده­اند تیتر قابل توجهی از آگلوتینین سالمونلاها مشاهده می­گردد. لازم به یادآوری است که به منظور رفع اکثر اشکالات فوق برای اشخاص مشکوک به بیماری­های مربوطه آزمایشات رایت و ویدال را باید حداقل سه بار و در فاصله چند روز متوالی در شرایط کاملا یکسان آزمایشگاهی تکرار نمود تا تغییرات نسبی تیتر آگلوتینین موجود در سرم خون بیمار عفونت را تایید نماید. بنابراین جواب یک آزمایش مثبت سرولوژیکی هرگز عفونت را به طور یقین ثابت نمی­نماید.

ب-منفی کاذب:

علاوه بر کلیه موارد فوق باید توجه نمود که یک واکنش منفی در آزمایشات رایت و ویدال را نیز نمی­توان دال بر رد عفونت بیمار دانست. به عنوان مثال در شرایطی که تیتر آگلوتینین موجود در سرم خون بیمار بیش از حد تعادل غلظتی باشد که برای ایجاد واکنش آنتی­کر-آنتی­ژن مورد نیاز است، استفاده از آنتی­ژن­های مربوطه هیچ گونه واکنشی را نشان نداده و نتیجه گزارش منفی خواهد بود. البته اشکال این واکنش که به "پدیده پروزون" کشهور است را می­توان با رقیق کردن سرم قبل از آزمایش برطرف نمود. بنابراین در روش آگلوتیناسیون سریع مصرف یک قطره آنتی­ژن و یک قطره سرم برای تشخیص بیماری هرگز علمی نبوده و در عفونت­های حاد جواب صحیحی به دست نمی­آید. همچنین در مواردی که نقص سیستم دفاعی بدن سبب تولید آنتی­کرهای ناقص بر علیه عامل سببی بیماری مربوطه می­شود.

هنگام آزمایش، آگلوتیناسیون قابل رویت ایجاد نگردیده که این امر منجر به ارائه گزارش منفی کاذب می­شود. این واکنش را که بیشتر در عفونت بروسلاها مشاهده می­گردد می­توان با انجام آزمایش "کومس" برطرف نمود. در عفونت­های حاد حصبه اغلب دیده می­شود که به علت پوشیده شدن جسم سلولی سالمونلاتیفی توسط آنتی­ژن VI (ویرولانت) سرم خون بیمار با آنتی­ژن سماتیک گروه “D” سالمونلاها منفی و با آنتی­ژن فلاژلا گروه “D” مثبت می­باشد، بنابراین صرفا در مواردی که سرم خون با آنتی­ژن “VI” نیز منفی باشد گزارش آزمایش منفی تلقی می­گردد. بلاخره اگر نمونه سرم قبل از تولید آنتی­کر قابل اندازه­گیری از بیمار گرفته شده باشد نیز جواب آزمایش منفی کاذب خواهد بود.

تابلو شماره (1)

ردیف

آنتی­ژن

نوع عفونت

زمان لازم برای تولید حداکثر آگلوتینین

تیتر با ارزش

1

بروسلاآبورتوس

بروسلوز

5-2 هفته

80/1 و بیش از 160/1 عفونت حاد

2

پروتئوس

تب لکه­ای راکی مونتین

3-2 هفته

320/1-160/1

3

پروتئوس

تیفوس

3-2 هفته

160/1 و بیشتر

4

DH سالمونلا

تیفوئید

5-4 هفته

80/1

5

DO سالمونلا

تیفوئید

5-3 هفته

*80/1 و بیش از 160/1 عفونت حاد

6

AH سالمونلا

پاراتیفوئید

5-3 هفته

*80/1

7

BH سالمونلا

پاراتیفوئید

5-3 هفته

*80/1

8

لپتوسپیرا

لپتوسپیروز

2-1 هفته

100/1

9

فرانسیلاتولرانس

تولارمی

8-4 هفته

160/1

* تیتر با ارزش در اشخاصی که واکسینه نشده­اند

 

اگر چه در بعضی موارد در ارقام مندرج در تابلو ممکن است اختلافاتی دیده­ شود، لکن این تابلو در تفسیر آزمایش کمک قابل توجهی به پزشک معالج می­نماید.

تکنیک و روش کار:

الف-غلظت آنتی­ژن­ها:

آنتی­ژن­های سماتیک و فلاژلا و “VI” سالمونلاها تقریبا بیست برابر غلظت لوله شماره 3 مک فارلند (1010×8/1 ژرم در میلی­لیتر) طوری استاندارد گردیده­اند تا آماده برای مصرف به روش آگلوتیناسیون سریع باشند و در صورت استفاده به روش لوله­ای باید آن­ها را توسط سرم فیزیولوژی فرمله (3/0 تا 5/0 درصد) بیست برابر رقیق نمود. آنتی­ژن­های مورد استفاده به روش آگلوتیناسیون لوله­ای و سریع بروسلاآبورتوس و پروتئوس­ولگاریس هر کدام جداگانه تهیه و استاندارد گردیده و در دو شیشه مختلف عرضه می­شوند.

ب-روش آگلوتیناسیون سریع   (Rapid Plate Agglutination Test)

روی شیشه پاک و تمیزی به کمک خط­کش و مداد شمعی حدود 64 مربع به ابعاد 5/1×5/1 سانتی­متر می­کشیم. سپس با استفاده از پی­پت 1/0 میلی­لیتر و یا سمپلر (Sampler) مقادیر 08/0، 04/0، 02/0، 01/0، 005/0 و 002/0 میلی­لیتر از سرم خون بیمار را در شش خانه افقی ریخته و یک قطره آنتی­ژن مورد نظر را به آن اضافه می­نماییم.

مخلوط آنتی­ژن و سرم را توسط اپلیکاتور چوبی به خوبی به هم می­زنیم. شاهد نیز یک قطره آنتی­ژن در خانه هفتم است. شیشه را چندین مرتبه تکان داده و نتیجه آزمایش را بع از یک دقیقه به شرح ذیل ثبت می­نماییم:

100% آگلوتیناسیون با علامت (++++)،75% آگلوتیناسیون با علامت (+++)،50% آگلوتیناسیون با علامت (++)،25% آگلوتیناسیون با علامت (+) و آگلوتیناسیون منفی با علامت (-) مشخص می­شود (تابلوی شماره 2). لازم به یادآوری است که در روش آگلوتیناسیون سریع چند نکته زیر را باید مد نظر داشت:

1- تیتراژ برابر است با عکس بالاترین رقتی که در مقایسه با شاهد حداقل 50% (++) آگلوتیناسیون از خود نشان دهد.

2- پس از افزودن آنتی­ژن­ها مقادیر 08/0 تا 002/0 میلی­لیتر از سرم خون به ترتیب  رقت خواهد داشت.

3- در این روش باید به محدودیت زمانی توجه خاصی نمود و ضمن آزمایش نباید شیشه آگلوتیناسیون را در نزدیکی حرارت قرار دادر که در هر دو صورت مقداری اب تبخیر گشته و نتیجه­ای صحیح حاصل نمی­گردد.

تابلو شماره (2): نمونه ثبت نتیجه در روش آگلوتیناسیون سریع

 

شدت آگلوتیناسیون

مقدار سرم(mL)

رقت مشابه

نمونه اول

نمونه دوم

نمونه سوم

08/0

1:20

+++

++++

++++

04/0

1:40

++

++++

+++

02/0

1:80

+

+++

++

01/0

1:160

-

++

+

005/0

1:320

-

+

-

002/0

1:640

-

-

-

تیتر سرم

40

160

80

 

ج-روش آگلوتیناسیون لوله­ای (کند):

این روش که برای کلیه نمونه سرم­های مشکوک مورد استفاده قرار می­گیرد به مراتب حساس­تر از روش آگلوتیناسیون سریع بوده و صرفا به وقت و لوازم آزمایشگاهی بیشتر نیاز دارد.

روش آزمایش:

1- تهیه رقت آنتی­ژن: در آزمایش ویدال ایتدا آنتی­­ژن سالمونلای مورد نظری که برای آزمایش به روش آگلوتیناسیون سریع استاندارد گردیده را با محلول سرم فیزیولوژی فرمله (5/0 درصد) به نسبت 20/1 رقیق می­نماییم. در مورد آزمایش رایت و وایل فلیکس باید آنتی­ژنی (بروسلاآبورتوس و پروتئوس­ولگاریس) که برای آزمایش به روش لوله­ای استاندارد گردیده استفاده نمود.

2- روش کار: تعداد ده لوله کوهن را در جالوله­ای قرار داده و در لول اول 9/0 و در کلیه لوله­های بعدی 5/0 میلی­لیتر سرم فیزیولوژی (9/0 درصد) می­ریزیم. به لوله اول 1/0 میلی­لیتر سرم مورد آزمایش را اضافه نموده و بعد از مخلوط نمودن آن­ها به وسیله پی­پت 5/0 میلی­لیتر از آن را به لوله دوم و 5/0 میلی­لیتر را از لوله دوم به سوم و به ترتیب تا لوله نهم انتقال می­دهیم. ضمنا 5/0 میلی­لیتر مایع اضافی لوله نهم را دور می­ریزیم. به هر یک از لوله­ها 5/0 میلی­لیتر از آنتی­ژن رقیق شده و یا استاندارد شده برای روش لوله­ای را اضافه نموده و بعد از به هم زدن به شرح زیر در گرم­خانه قرار می­دهیم:

- آنتی­ژن­های فلاژلاسالمونلاها به مدت یک ساعت در 50 درجه سانتی­گراد و یا سه ساعت در 37 درجه سانتی­گراد

- آنتی­ژن­های سماتیک سالمونلاها به مدت 16 ساعت در 50 درجه سانتی­گراد و یا 24 ساعت در 37 درجه سانتی­گراد

- آنتی­ژن­ بروسلاآبورتوس (لوله­ای) به مدت 24 تا 48 ساعت در 37 درجه سانتی­گراد

- آنتی­ژن پروتئوس ابتدا به مدت 2 ساعت در 37 درجه سانتی­گراد و سپس 18-16ساعت در 4 درجه سانتی­گراد

پس از زمان انکوباسیون، به وسیله نور فلورسنتی که در زمینه سیاهی بتابد درجه آگلوتیناسیون را در مقایسه با لوله شاهد (لوله دهم که دارای 5/0 میلی­لیتر از آنتی­ژن است) طوری ثبت می­نماییم که علامت (++++) مشخص کننده 100 درصد آگلوتیناسیون آنتی­ژن با آنتی­کر باشد. به عبارت دیگر هنگامی که در ته لوله آگلوتیناسیون به خوبی مشاهده گردید و مایع لوله مانند سرم فیزیولوژی کاملا شفاف باشد. علامت (+++) مشخص کننده 75 درصد آگلوتیناسیون است که در این صورت مایع داخل لوله از شاهد شفاف­تر و از لوله قبلی کدرتر به نظر می­رسد. علامت (++) مشخص کننده 50 درصد آگلوتیناسیون و علامت (+) را برای 25 درصد آگلوتیناسیون و بلاخره علامت (-) را برای آگلوتیناسیون منفی انتخاب می­کنیم که در این صورت مایع داخل لوله کاملا کدر بوده و در ته لوله هیچ­گونه آگلوتیناسیونی مشاهده نمی­گردد.

 

تابلو شماره (3): نمونه ثبت نتیجه در روش آگلوتیناسیون لوله­ای

 

شدت آگلوتیناسیون

رقت سرم

نمونه اول

نمونه دوم

نمونه سوم

1:20

++++

++++

++++

1:40

++++

+++

++++

1:80

+++

++

++++

1:160

++

+

++++

1:320

-

-

+++

1:640

-

-

++

1:1280

-

-

+

1:2560

-

-

-

1:5120

-

-

-

تیتر سرم

160

80

640

 

در روش آگلوتیناسیون لوله­ای نیز باید به نکاتی چند توجه نمود:

1- با اضافه نمودن 5/0 میلی­لیتر آنتی­ژن­، رقت سرم مورد آزمایش در لوله­ها به ترتیب برابر  خواهد شد.

2- در زمان انکوباسیون بهتر است دهانه لوله­ها را با نوار پارافین و یا نوار چسب مسدود نمود تا از تبخیر مایع درون لوله­ها جلوگیری به عمل آید.

3- در ثبت نتیجه آزمایش باید دقت نمود تا ته­نشین باکتری­ها را در رقت­های منفی که به صورت تکمه در ته لوله مشاهده می­شوند با آگلوتیناسیون اشتباه ننمود.

4- در این روش نیز تیتر سرم مورد آزمایش برابر است با عکس بالاترین رقتی که در مقایسه با شاهد حداقل 50% (++) آگلوتیناسیون از خود نشان دهد.

 

د-تکنیک میکروتیتر(Microtiter Technique):

کلیه مراحل این تکنیک کاملا مشابه مراحل مختلف آزمایش به روش آگلوتیناسیون لوله­ای بوده با این تفاوت که رقت­ها از میلی­لیتر به میکرولیتر تغییر می­نمایند و در این صورت به جای لوله­های کوهن از میکروپلیت استفاده می­شود. بنابراین مزیت این تکنیک در مصرف بسیار کم آنتی­سرم و آنتی­ژن است.

روش کار:

در خانه اول یکی از ردیف­های افقی میکروپلیت 90 میکرولیتر (09/0 میلی­لیتر) و در خانه بعدی 50 میکرولیتر (05/0 میلی­لیتر) سرم فیزیولوژی می­ریزیم. به خانه اول 10 میکرولیتر (01/0 میلی­لیتر) از سرم مورد آزمایش را اضافه نموده و بعد از مخلوط نمودن 50 میکرولیتر از آن را به خانه دوم و به ترتیب 50 میکرو­لیتر را از خانه دوم به سوم و بلاخره به خانه نهم منتقل کرده و 50 میکرو­لیتر اضافی خانه نهم را دور می­ریزیم. به کلیه خانه­ها 50 میکرولیتر از آنتی­ژن مورد نظری را که برای آزمایش به روش لوله­ای تهیه گردیده می­افزاییم و سپس بعد از تکان دادن طبق دستور در روش آگلوتیناسیون لوله­ای به مدت معین در گرم­خانه نگهداری می­نماییم. در این تکنیک نیز به منظور جلوگیری از تبخیر باید با نوار چسب دهانه کلیه خانه­ها را مسدود نمود. ثبت نتیجه آزمایش این تکنیک مانند ثبت در روش آگلوتیناسیون لوله­ای بوده که در رقت منفی آنتی­ژن­ها به صورت تکمه و در رقت مثبت آگلوتیناسیون به صورت شبکه در ته خانه­ها مشاهده می­گردد.

ارزیابی نتایج آزمایش:

چون تشخیص قطعی نوع بیماری با انجام یک آزمایش امکان­پذیر نمی­باشد، بنابراین به منظور حصول نتیجه­ای دقیق باید آزمایش را در فواصل زمانی معین و شرایط کاملا یکسان با نمونه­سرم­های جدید از همان بیمار مجددا تکرار نمود که با بررسی افزایش و کاهش مقدار آگلوتینین موجود در سرم خون (تابلوی شماره 2 و 3) شدت و نوع عفونت مشخص گردیده که این امر سبب می­شود تا تشخیص بیمار از اشخاصی که قبلا واکسینه شده و یا سابقه ابتلای آن بیماری را داشته و یا کسانی که در محیط اندمیک زندگی می­کنند و بلاخره ناقلین عامل سببی آن بیماری ساده گردد. لازم به یادآوری است که به طور کلی در روش­های مختلف آگلوتیناسیون اختلاف تیتر یک مثبت بین جواب دو آزمایش از یک نمونه و یا بین چند نمونه سرم که در فواصل یک تا دو هفته هم­زمان و در یک شرایط مورد آزمایش قرار گرفته­اند را می­توان جزء محدودیت­ها و اشتباهات آزمایشگاهی به حساب آورد.

به علاوه نظر به این که در روش اگلوتیناسیون سریع اختلاف یک تیتر بالا و پایین قابل پیش­بینی می­باشد، بنابراین باید کلیه آزمایشات مشکوک و یا با تیتری کم­تر از 160 را با آزمایش به روش آگلوتیناسیون لوله­ای مورد تایید قرار داد. به طور خلاصه باید متذکر شد اگر چه روش­های مختلف آگلوتیناسیون را برای تشخیص و تعیین نوع و مقدار آگلوتینین موجود در سرم خون بیماران مورد استفاده قرار می­دهند لکن دخالت عواملی چند در حصول نتیجه­ای صحیح پزشک معالج را موظف می­سازد تا نظر قطعی خود را در مورد بیماری با بررسی کامل علائم بالینی و سوابق بیماری شخص و اطلاعات دیگری که از بیمار گزارش می­شود اعلام نماید.

شرایط نگهداری آنتی­ژن­ها:

آنتی­ژن­ها را نباید در معرض نور شدید، حرارت زیاد و یا سرمایی که باعث یخ بستن آن­ها گردد قرار داد. در ضمن باید توجه داشت که هنگام استفاده، این فرآورده­ها به مواد شیمیایی و یا میکروب آلوده نگردند زیرا چنانچه در شرایط مناسب و حرارت 4 تا 8 درجه سانتی­گراد نگهداری شوند 5/1 تا 2 سال بعد از تاریخ ساخت قابل مصرف خواهند بود.

کنترل کیفی آنتی­ژن­ها:

به منظور کنترل حساسیت و مرغوبیت آنتی­ژن­ها و رفع هر گونه شک و ابهام در ثبت نتیجه آزمایشات آنتی­ژن مورد نظر را با سرم­های کنترل و سرم بیمار به هر دو روش آگلوتیناسیون هم­زمان و در شرایط کاملا یکسان مورد آزمایش قرار می­دهیم. در این صورت آنتی­ژنی از کیفیت خوب برخوردار است که با سرم کنترل منفی هیچ گونه واکنشی از خود نشان نداده و با سرم کنترل مثبت واکنشی با تیتر بالاتر از 160 و با سرم بیمار تیتر معینی را از خود نشان دهد.

ملاحظات:

الف-نمونه سرم:

1- نمونه سرم خون بیمار باید شفاف و عاری از ذرات چربی قابل رویت و آلودگی میکروبی باشد.

2- نمونه سرم خون بیمار را نباید در معرض حرارت قرار داد.

3- در روش اگلوتیناسیون لوله­ای، آنتی­ژن را نباید به شدت با سرم مخلوط نمود زیرا کف ایجاد شده سبب دناتوره شدن آگلوتینی موجود می­گردد.

ب-آنتی­ژن­ها و سرم­های کنترل:

1- قبل از آزمایشات حرارت سرم خون بیمار، آنتی­ژن و وسایل مورد استفاده باید معادل حرارت آزمایشگاه باشد.

2- قبل از آزمایش آنتی­ژن مربوطه را طوری تکان دهید تا سوسپانسیون میکروبی یکنواختی به وجود آید (آنتی­ژن­های فلاژلا را نباید به شدت تکان داد).

3- کلیه آنتی­ژن­هایی که با سرم کنترل منفی واکنش مثبت نشان داده و با سرم کنترل مثبت به خوبی آگلوتینه نشوند و یا خودبه­خود آگلوتینه شوند فاقد ارزش مصرفی می­باشند. البته باید توجه داشت که به علت وجود آگلوتینین طبیعی گاهی اتفاق می­افتد که آنتی­ژنی با سرم منفی واکنش مثبت می­دهد لکن هرگز تیتر آن بیش از 80 نخواهد بود.

4- سرم­های کنترلی را که قبل آزمایش دارای پرسپیتاسیون بوده و یا به مواد شیمیایی و میکروبی آلوده باشند را نباید مورد استفاده قرار داد.

(مشخصات آنتی­ژن­ها و سرم­های کنترل)

ردیف

نوع فرآورده

علامت اختصاری

موارد استفاده

1

آنتی­ژن فلاژلا گروه A سالمونلا

AH

در تشخیص سرمی بیماری پاراتیفوئیدA  به روش آگلوتیناسیون سریع و لوله­ای

2

آنتی­ژن سماتیک گروه A سالمونلا

AO

در تشخیص سرمی بیماری پاراتیفوئیدA  به روش آگلوتیناسیون سریع و لوله­ای

3

آنتی­ژن فلاژلا گروه B سالمونلا

BH

در تشخیص سرمی بیماری پاراتیفوئیدB  به روش آگلوتیناسیون سریع و لوله­ای

4

آنتی­ژن سماتیک گروه B سالمونلا

BO

در تشخیص سرمی بیماری پاراتیفوئیدB  به روش آگلوتیناسیون سریع و لوله­ای

5

آنتی­ژن فلاژلا گروه C سالمونلا

CH

در تشخیص سرمی بیماری پاراتیفوئیدC  به روش آگلوتیناسیون سریع و لوله­ای

6

آنتی­ژن سماتیک گروه C سالمونلا

CO

در تشخیص سرمی بیماری پاراتیفوئیدC  به روش آگلوتیناسیون سریع و لوله­ای

7

آنتی­ژن فلاژلا گروه D سالمونلا

DH

در تشخیص سرمی بیماری تیفوئید به روش آگلوتیناسیون سریع و لوله­ای

8

آنتی­ژن سماتیک گروه D سالمونلا

DO

در تشخیص سرمی بیماری تیفوئید به روش آگلوتیناسیون سریع و لوله­ای

9

آنتی­ژن ویرولانت سالمونلا

VI

در تشخیص سرمی بیماری تیفوئید به روش آگلوتیناسیون سریع و لوله­ای

10

آنتی­ژن بروسلاابورتوس

Ab (سریع)

در تشخیص سرمی بیماری تب مالت به روش آگلوتیناسیون سریع

11

آنتی­ژن بروسلاابورتوس

Ab (لوله)

در تشخیص سرمی بیماری تب مالت به روش آگلوتیناسیون لوله­ای

12

سرم کنترل مثبت

+ve. Cont.

در تعیین مرغوبیت آنتی­ژن­ها

13

سرم کنترل منفی

-ve. Cont.

در تعیین مرغوبیت آنتی­ژن­ها

* این فرآورده­ها در صورت تقاضا تهیه و عرضه خواهد شد.